Gevoelig kind? Sensitieve mama? Jouw energieveld beïnvloed je kind

Gevoelige kinderen opvoeden zonder schreeuwen en straffen

Neem je vaak gevoelens over van je kinderen en anderen om je heen?

Ben je snel overprikkeld of vermoeid als je kind overstuur is?

Vind je het soms moeilijk om grenzen aan te geven, of luistert je kinder er soms gewoon niet naar?

Je bent niet alleen!

De uitdagingen van je gevoeligheid

Hoogsensitiviteit komt met veel voordelen. Doorgaans zijn we meer in verbinding met ons gevoel, empathisch, hebben een sterk inlevingsvermogen. We zijn vaak intuïtiever en creatiever.

Maar er zijn ook uitdagingen die bij die gevoeligheid horen. Hierboven beschreef ik er al drie. Veel gevoelige ouders, en kinderen, hebben last van alle gevoelens en prikkels die ze opnemen uit de omgeving. Je bent sneller vermoeid of overprikkeld als het druk is of als je kind bijvoorbeeld heftige emoties heeft. En vaak lukt het wel goed om voor iedereen om je heen te zorgen, maar iets minder goed voor jezelf.

Wat veel mensen niet weten is dat deze ‘vervelende’ eigenschappen eigenlijk niet veroorzaakt worden door je gevoeligheid. De uitdagingen worden veroorzaakt door hoe je met je energieveld omgaat. Het zijn energetische patronen zijn die vaak en veel aangeleerd worden door hoogsensitieve personen. Maar je kunt ze dus – met een beetje oefenen – ook weer veranderen.

Een fluffy wolkje

Mensen die erg gevoelig zijn hebben vaak een energieveld wat lijkt op een ‘fluffy wolkje.’ Het wolkje is erg open en flexibel, het kan ontzettend ver stretchen (en zo overal gevoelens oppikken) of zich helemaal terugtrekken en leeg zijn (zodat alles binnenstroomt).

Een energieveld als een ‘fluffy wolkje’

Een fluffy wolkje energieveld heeft geen duidelijke, gedefinieerde grenzen maar is een beetje ‘fluffy’.

Dit is wat er gebeurd als je energieveld een fluffy wolkje is:

  • Het is het moeilijk om te voelen is waar jij ophoudt en de ander begint. Waar je grenzen precies zijn dus. En welke gevoelens nu echt van jezelf zijn, of zijn opgepikt van iemand anders.
  • Omdat er geen duidelijk definitie is waar jij ophoudt en de wereld begint, kun je ook vaak moeilijk voelen wie je nou eigenlijk echt zelf bent. Wat jij zelf precies wil. Hoe je eigenlijk echt over iets denkt.
  • Kinderen kunnen daardoor ook vaak maar lastig voelen waar nou precies jouw echte grenzen zijn. Ze kunnen daar onrustig op reageren, je uitdagen zodat je duidelijke grenzen aan gaat geven of je juist compleet negeren. En niet alleen kinderen.

    Heb je wel eens het gevoel dat mensen je gewoon niet lijken te horen? Als jij je grens zelf al niet echt duidelijk voelt, houden anderen er meestal ook geen rekening mee.
  • In een fluffy wolkje ben je ook heel snel geneigd met anderen mee te bewegen. Meningen van anderen over te nemen. En dan later thuis, of zelfs een paar dagen later pas bedenken dat we er zelf eigenlijk toch anders over denken.

    Hoe vaak heb je bijvoorbeeld iets overwogen voor je kind wat eigenlijk niet goed voelde voor jou – omdat de juf, de dokter of het internet dat zei?
  • Met een wolkje stromen alle prikkels en gevoelens binnen en lijkt het alsof deze gevoelens van jezelf zijn. Ze voelen immers hetzelfde, ook al komen ze niet vanuit jezelf.

    Heb je wel eens gehad dat je je heel onrustig voelde, moe of boos bijvoorbeeld. En dat je toen naar huis ging, naar een andere omgeving, en die gevoelens gelijk weer op begonnen te trekken?

  • Van jongs af aan voelde je al snel welk effect jouw gedrag had op het gevoel van iemand anders. Daarom heb je onbewust de neiging om te denken dat jij verantwoordelijk bent voor de gevoelens van iemand anders. Je voelt je snel schuldig als iemand anders boos is of vervelende gevoelens heeft. Of je hebt de neiging om de gevoelens van anderen, van je kind bijvoorbeeld, te willen oplossen, te ‘fixen’.
  • Het is lastig met zo’n open fluffy wolkje om je eigen (blije of rustige) gevoelens vast te houden. Omdat je makkelijk leegloopt of overspoeld wordt door gevoelens en energie die van buiten komen.
  • Doordat de energie van je wolkje overal aan het in-tunen is, kun je je soms erg versnipperd of verward voelen. Je antenne’s zijn overal en nergens alles aan het invoelen – behalve in jezelf.

In de ‘gewone wereld’ kunnen dit soort dingen al lastig genoeg zijn

Maar een lastige dag op het werk is voorbij als de werkdag voorbij is. Als een sociale meeting je even te veel wordt kun je naar huis gaan.

Bij kinderen is weglopen niet echt een optie.

Gelukkig is er een oplossing

Je kunt leren om anders met je energie om te gaan

Zelf heb ik jarenlang geworsteld met mijn hyper gevoeligheid. Ik probeerde alle mogelijke alternatieven: alles met voedsel en gezonde diëten, supplementen, kristallen, mindfulness, meditaties, allerlei therapieën, wat dan ook. Alles om maar meer energie te hebben en minder snel overprikkeld te zijn. En alles werkte ook wel. Eventjes. Een beetje. Maar het verschil was nooit blijvend of echt heel groot. Bovendien was het een erg dure ‘hobby’ aan het worden.

Ik was echt een stereotype wolkje: Helemaal open, nauwelijks grenzen, alles kwam binnen, snel overprikkeld, etc.

Tot ik leerde hoe een energieveld werkt.
En hoe ik anders met mijn energieveld om kon gaan.

In je eigen bubbel

Ik ontdekte dat ik er wel degelijk zelf iets aan kon doen. Wat wel echt en blijvend effect had. Ik leerde hoe je comfortabel in je eigen bubbel kunt leven, in plaats van een fluffy wolkje.

Zo’n energetisch ei om jezelf heen visualiseren of grenzen maken in je energieveld had ik allemaal wel eens geprobeerd. Maar dat werkt niet als je niet je energetische patroontjes veranderd. Als ik met mijn energie overal ben, en onbewust overal deurtjes openlaat, dan kan ik tot in de eeuwigheid visualiseren en mediteren, maar dan blijft alles binnenkomen en blijf ik alles voelen.

Met een energeiveld als een eigen bubbel, houd je je eigen energie bij je. Je blijft in verbinding met jezelf. Je hebt gezonde grenzen in je energie en je voelt wat van jou is en wat niet.

Je sluit je niet af en je bent niet hard aan de buitenkant. Er is gewoon duidelijkheid in je energieveld. Je kunt bij jezelf blijven. En je eigen energie – gevoelens, mening, etc – duidelijk blijven voelen, wat er om je heen ook gebeurd.

Je kunt nog steeds zien of zelfs even voelen wat anderen voelen, maar je neemt het niet over. Er kan chaos om je heen zijn, een schreeuwende peuter of een boze puber, zonder dat je er in meegenomen wordt.

Een energieveld als een eigen bubbel

Voor mij is het grootste verschil dat ik vroeger alles voelde, of ik dat nou wilde of niet. En dat had een groot effect op mij.

Nu zie ik nog steeds wat iedereen voelt – veel duidelijker zelfs. Ik kan het ook nog gewoon voelen. Maar ik neem het niet meer over. Het komt niet meer zo diep binnen en ik blijf gewoon bij mezelf.

Vroeger bepaalde mijn omgeving voor een heel groot deel hoe ik me voelde. In een vrolijke, zachte omgeving kon ik mezelf makkelijk goed voelen. In een vervelende situatie voelde ik me gelijk ook een stuk minder goed.

Nu bepaal ik voor een heel groot deel zelf hoe ik me voel, in mijn bubbel. In plaats van dat mijn omgeving mijn gevoel veranderd, merk ik dat ik juist vaak met mijn gevoel en rust de omgeving verander. Ook als ik daar helemaal niet bewust mee bezig ben. Want mijn nieuwe manier om met energie om te gaan is nu ook een onbewuste gewoonte geworden.

Meelijden of compassie

Een duidelijke manier om het verschil te omschrijven is met deze metafoor:

Stel, je beste vriendin is in het water gevallen en kan er niet meer uitkomen. Onmiddellijk spring jij zelf ook het water in om haar te redden. Maar dan kom je er zelf ook niet meer uit. En voor je het weet ben je net zo nat, koud en bijna verdronken.

Het tweede scenario. Stel, je beste vriendin is in het water gevallen. Je blijft rustig aan de kant staan en pakt een grote tak. De tak hang je in het water zodat je vriendin zichzelf uit het water kan trekken. Je geeft haar een handdoek en een kop thee en als snel is zij ook weer lekker warm en droog.

Meelijden

In het eerste scenario heb je een fluffy wolkje. Je wordt meegesleurd in de situatie, of kiest daar zelf voor, en vervolgens neem je de vervelende gevoelens zelf ook over. Nat, koud en bijna verdronken in dit geval.

Dat is medelijden, of meelijden 🙂 De intentie is vaak erg lief of sociaal. Maar wanneer je zelf ook het water in springt ben je niet meer in een positie waarin je de ander echt kunt helpen. Je zit nu immers in dezelfde situatie, dezelfde energie, met dezelfde gevoelen.

Als gevoelig persoon ben je vaak geneigd om er direct bij in te springen. In dit voorbeeld lijkt het een keuze, en eigenlijk is dat het ook echt. Maar meestal is dit zo’n ingebakken patroon dat je er al bij in licht voor je goed en wel doorhebt wat er gebeurd.

We gaan meestal gelijk meevoelen met onze kinderen of met anderen. Dat is lief, en leuk en gezellig soms – als het water niet te koud is. En soms is het fijn om te weten dat je niet alleen in het water ligt. Maar uiteindelijk is het wel erg vermoeiend. En het helpt de ander of de situatie niet echt.

Compassie

In het tweede scenario kies je er voor om zelf op de kant te blijven staan. Je blijft in je eigen bubbel. Je springt niet naar de vervelende gevoelens van de ander maar blijft bij jezelf.

Vanuit die positie kun je de ander wel echt helpen. Je kunt een tak uitsteken of een hand, en de ander kan jouw hulp accepteren en zichzelf uit het water trekken. Of, met jouw rust en fijne gevoelens die jij uitstraalt is het makkelijker voor iemand anders om zich ook weer beter te voelen. Lekker warm en droog in dit geval.

Dat is compassie. Je ziet de situatie waar de ander inzit. Je begrijpt hoe lastig het voor die persoon – of voor je kind – is. Je geeft die persoon ruimte om zelf zijn gevoelens te ervaren. En als die persoon hulp wil biedt je een alternatief waar die ander voor kan kiezen als hij of zij daar aan toe is. Misschien was en frisse duik wel net wat die ander even nodig had.

Vooral bij gevoelige kinderen werkt dit bijzonder goed. Die zijn ontzettend open voor onze energie. Als wij een bubbel van rust in en om ons heen hebben, kunnen ze zich veel makkelijker zelf ook weer rustig en veilig voelen.

In je eigen bubbel leren zijn

Als je in je eigen energie, in je eigen bubbel blijft, voel je wat JIJ voelt. Je weet wat je wilt, waar je grenzen zijn en raakt niet meer in de war van de mening van anderen. Je kunt makkelijker bij jezelf blijven. Je intuïtie wordt sterker, je wordt helderder en je straalt een duidelijkheid en rust uit die mensen opmerken en kinderen voelen.

Als je gewend bent om zo open te staan en altijd bij een ander in de bubbel te springen dan lijkt het eerst misschien een beetje alsof je minder contact maakt. Maar in mijn ervaring is het juist een veel dieper en echter contact geworden. Omdat er geen afleidende gevoelens en energieën meer in de weg zitten.

Het is het beste wat ik ooit geleerd heb. Voor mezelf en mijn plezier in het leven, en voor mijn zoontje. En een van mijn lievelingsdingen om ouders mee te helpen. Omdat ik weet hoeveel verschil het maakt. En hoe lastig en zwaar het kan zijn als je dit niet doorhebt of kunt veranderen. En om alle blije reacties die ik in mijn inbox vindt, als andere ouders ook echt verschil gaan merken in het dagelijkse leven met hun kind.

Het is nu vele malen makkelijker voor mij om rustig te blijven en het is zeer, zeer zelden nog dat ik mijn geduld verlies.

Ik voel me energieker, kan met minder slaap en me dan toch meer uitgerust voelen. Als mijn zoontje overstuur is word ik er niet meer gek of overspoeld van. Het triggert het me bijna automatisch om me juist rustiger te gaan voelen, omdat ik dat zo vaak geoefend heb dat het een gewoonte is geworden.

Het is trouwens ook veel goedkoper dan alle supplementen, bijzondere diëten en therapieën die ik deed 😉

Eenvoudig, maar niet makkelijk…

Het klinkt allicht vrij eenvoudig zoals ik het hier even kort beschreven heb. Heel logisch. En eigenlijk is het ook heel eenvoudig en heel logisch: de theorie. Het is alleen niet altijd makkelijk.

Er zijn jaren van onbewuste energie-patronen die je vaak al vroeg in je kindertijd aangeleerd hebt die je in de weg zitten. Omgekeerde antenne’s, onderdrukte gevoelens, please gedrag, klein maken – om er een paar te noemen. Daar moet je je eerst bewust van worden om ze te kunnen veranderen. Dat kost even wat tijd en oefening.

Het is wel absoluut de moeite waard. En uiteindelijk wordt het zo’n gewoonte dat je er vrijwel niet meer bewust over na hoeft te denken.

Kun je je voorstellen hoe je leven zou zijn als je niet vermoeid, overprikkeld of in de war raakt van de energie en gevoelens van anderen, maar juist een oase van rust en helderheid kunt zijn. Wat er ook om je heen gebeurd?

Leony

Hallo, ik ben Leony! Ik communiceer telepathisch met de ziel van kinderen of volwassenen en zie de wereld in energie. Dat klinkt misschien zweverig maar ik ben een grote fan van nuchter, down-to-earth en gezonde humor. Ik werk al jaren met ouders van nieuwetijdskinderen, ouders van gevoelige, intuïtieve en/of temperamentvolle kinderen die net een beetje 'anders' zijn. Ik help ouders de innerlijke wereld van hun kind nog beter te begrijpen.

Click Here to Leave a Comment Below

Leave a Reply: